Ik, een kind van ouders met psychische problemen


Hoi! Mijn naam is Sandra en ik ben 25 jaar. Ik ben een KOPP-kind (Kind van Ouder met Psychische Problemen), mijn moeder heeft namelijk een borderline persoonlijkheidsstoornis. Ook kampte mijn vader met psychische problemen en maakte hij toen ik 6 jaar was een einde aan zijn leven. Mijn jeugd was moeilijk want ik had nooit het gevoel dat er oog was voor mijn ontwikkeling en behoeften. Thuis was het soms onveilig door conflicten en er werd weinig naar mij omgekeken. Ondanks dat ze er fysiek waren miste ik beschikbare en liefdevolle ouders, vandaar ook de naam ‘Met zonder ouders’. Dit is altijd een aanwezig en pijnlijk thema voor mij geweest. Als gevolg van mijn jeugd heb ik zelf ook psychische klachten ontwikkeld die mij het volwassen leven soms wat lastig maken.Toch heeft het me ook sterk gemaakt en wijze levenslessen gebracht. Het hoort nu bij wie ik ben.

Ik zet mij in voor KOPP/KOV

Door mijn eigen ervaringen heb ik een enorme interesse ontwikkeld voor kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie. Niet alleen het opgroeien zelf, maar ook wat de gevolgen hiervan zijn en hoe je hiermee omgaat in je volwassen leven. Na een bachelor kinder- en jeugdpsychologie en een master maatschappelijke opvoedingsvraagstukken studeerde ik af in 2017. Sindsdien voelde ik een soort van ‘drang’ om mij te inzetten voor anderen in een soortgelijke situatie en daarom heb ik ‘Met zonder ouders’ opgezet. Ik deel hier verhalen uit mijn jeugd maar ook over nu, want de gevolgen draag ik nog altijd bij me. Daarnaast bied ik als ervaringsdeskundige en pedagoog workshops/lezingen aan. Kijk voor meer info onder het kopje ‘diensten’.

Dit is een belangrijk onderwerp

Het aantal KOPP/KOV kinderen is namelijk enorm, in ieder geval boven de 600.000. Ook heeft het opgroeien in een KOPP/KOV gezin ingrijpende gevolgen die zelfs tot op latere leeftijd nog een grote rol kunnen spelen. Zo hebben deze kinderen 65% kans om later zelf ook een psychische stoornis te ontwikkelen. Denk bijvoorbeeld aan een depressie of angststoornis. Er is dus een aanzienlijke kans dat het van generatie op generatie zo doorgaat. Daarnaast is het een heel complex onderwerp, vanwege de loyaliteit van deze kinderen naar de ouders en de schaamte waarmee het gepaard gaat. Je wilt niet de ‘vuile was buiten hangen’ of ‘raar’ gevonden worden wanneer je vertelt wat er zich bij jou thuis afspeelt. Gezien de omvang van deze doelgroep, de risico’s die het met zich meebrengt en de complexiteit van het onderwerp mag KOPP/KOV wat mij betreft niet langer het ondergeschoven kindje meer zijn. Met mijn blog en diensten wil ik daarom het opgroeien met ouders met psychische- en of verslavingsproblemen bespreekbaar maken, zodat deze gezinnen beter kunnen worden ondersteund.