Ik kreeg dit boek van een vriendin voor mijn verjaardag. Ik kende de titel al wel, maar had niet door dat dit boek echt een perfect boek is voor volwassen KOPP/KOV die een kinderwens hebben of al kinderen hebben. Hoe geef je je kind een veilige basis mee? Ook (of juist) als je die zelf niet hebt gehad?
Psychotherapeut Philippa Perry legt in Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen op een toegankelijke manier uit hoe de relatie tussen ouder en kind zich vormt, welke invloed emoties en gedragspatronen daarbij hebben, en hoe je als ouder (of volwassene) bewust kunt omgaan met wat je zelf hebt meegekregen. Het boek gaat in op thema’s zoals hechting, emoties benoemen, luisteren zonder oordeel, en het doorbreken van destructieve patronen die vaak onbewust van generatie op generatie worden doorgegeven.
Veel volwassenen die zijn opgegroeid in een gezin met psychische problemen of verslaving (KOPP/KOV) herkennen het gevoel dat er iets miste in de manier waarop hun ouders met hen omgingen. Grenzen stellen, emoties begrijpen of jezelf veilig voelen was niet altijd vanzelfsprekend. In het boek van Philippa Perry vind je precies hierover allerlei interessante inzichten.
Je hoeft niet perfect te zijn als ouder
Perry benadrukt dat perfect ouderschap niet bestaat: fouten maken mag, zolang je bereid bent om ze te herstellen en erover in gesprek te gaan. In haar boek benadrukt Philippa Perry dat je als ouder niet perfect hoeft te zijn; kinderen hebben vooral behoefte aan echtheid en verbinding. Ze laat zien hoe belangrijk het is om patronen te doorbreken door inzicht te krijgen in de invloed van je eigen jeugd op je manier van opvoeden. Daarbij spelen emoties een centrale rol: het herkennen en benoemen van gevoelens, zowel bij jezelf als bij je kind, versterkt de band en bevordert emotionele veiligheid. Ook maakt Perry duidelijk dat fouten onvermijdelijk zijn, maar dat juist het herstellen en uitleggen ervan kinderen leert dat relaties veerkrachtig zijn. Persoonlijk vind ik dat een hele belangrijke boodschap voor volwassen KOPP/KOV, die toch vaak struggelen met het doorbreken van (ongezonde) patronen. Het hoeft dus niet perfect. Erken je fouten en ga erover in gesprek.
De invloed van jouw jeugd begrijpen
Als KOPP/KOV volwassene kan het lastig zijn om te begrijpen hoe je eigen jeugd invloed heeft op je relaties, emoties en soms ook je ouderschap. Perry legt op een toegankelijke manier uit hoe patronen van generatie op generatie worden doorgeven, waarom je je soms nog steeds ‘kind’ voelt in het contact met je ouders en hoe je tóch kunt kiezen voor een andere manier van omgaan met jezelf en evt. je eigen kinderen. Veel volwassenen die ‘met zonder ouders’ zijn opgegroeid, waaronder ikzelf, raden dit boek dan ook aan! Staat ie al op jouw lijstje?