coverOngehoordOngezien

Ongehoord Ongezien – Hester Lever (2023)

Het boek Ongehoord Ongezien van Hester Lever kwam op een bijzondere manier op mijn pad. Een lid van de Met Zonder Ouders Community wees mij namelijk op het boek, nadat zij recent was gestart met therapie bij Hester Lever. Ik had alweer even geen KOPP/KOV-boek gelezen voor Met Zonder Ouders, dus weer helemaal zin om in een nieuw boek te duiken! Bovendien sprak de titel me ook meteen aan.

Ongehoord Ongezien is geschreven door Hester Lever. Hester is 30 jaar (wijk)verpleegkundige geweest en heeft de opleiding ‘Master Contextuele Benadering in de Hulpverlening’ gevolgd. Ook is ze zelf opgegroeid in een gezin met autisme. Sinds 2010 heeft ze een eigen praktijk voor relatie- en gezinstherapie in Katwijk.

Ondanks dat haar boek is bedoeld voor mensen die zijn opgegroeid met een ouder met (mogelijk) autisme, is het ook erg waardevol voor mensen waarvan de ouder een ander ziektebeeld heeft (of had). Laat je dus niet ‘afschrikken’ door de ondertitel. De focus ligt namelijk niet op het autisme, maar op het ongezien en ongehoord voelen in het gezin waar je bent opgegroeid. Dit noemt Hester opgroeien in een ‘emotioneel arm’ gezin.

Als je als volwassene bent opgegroeid in een emotioneel arm gezin heb je mogelijk basisbehoeften als: genegenheid, waardering, veiligheid of verbondenheid gemist. Ook de gevolgen hiervan benoemt Hester in haar boek. Denk o.a. aan je ‘innerlijk thuisloos voelen’, een ‘diep gevoel van eenzaamheid ervaren’ of ‘moeite hebben om in het hier-en nu te leven’. Nog altijd geeft het mij herkenning om dit terug lezen. Ook nu dus weer.

Op basis van haar persoonlijke en professionele ervaring heeft Hester een eigen driefasen model ontwikkeld. Op dit model is haar boek ook gebaseerd. Het driefasen model is het (verwerkings)proces dat je doorloopt als jouw verhaal gaat ‘stromen’. Oftewel, als je bezig gaat met jouw verhaal.

Het model bestaat uit de volgende fasen:

  1. Omzien in wrok
  2. Omzien met begrip
  3. Uitzien in mildheid en mededogen

Deze fasen volgt elkaar niet logischerwijs op, maar lopen tijdens het hele proces, en ook later in je leven, door elkaar heen, aldus Hester.

Hieronder leg ik uit wat deze fases betekenen en welke onderwerpen bij iedere fase worden behandeld:

  1. Omzien in wrok. Deze fase gaat om je bewustworden van wat de gevolgen voor jou, als kind, zijn geweest van het opgroeien in een gezin met autisme of emotionele armoede/verwaarlozing. In dit deel van het boek deelt Hester een schat aan informatie, o.a. over: parentificatie, loyaliteit en overlevingspatronen. (Opmerking: in dit deel worden verschillende modellen/theorieën aangehaald. Hier miste ik af en toe de bronvermelding en voelde het soms al iets te veel theorie. Houd dit in gedachten als je overweegt het boek aan te schaffen).
  2. Omzien met begrip. Deze fase gaat over om jezelf, het gezin waar je bent opgegroeid en het gedrag van jouw ouders beter te leren begrijpen. In dit deel van het boek vind je hoofdstukken over o.a. hechting en trauma, maar ook over autisme, hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid.
  3. Uitzien in mildheid en mededogen. Deze fase gaat over hoe rouw en lijden je, vanuit mildheid en mededogen, leiden naar herstel en je weer veilig voelen. In dit laatste deel van het boek vind je informatie over rouw, compassie en veiligheid en verbinding met jezelf en anderen. Dit vond ik zelf het meest interessante hoofdstuk!

Ik vond de drie fasen die Hester in haar boek beschrijft en waarbij ze theorieën en ervaringsverhalen deelt, erg herkenbaar voor mijn eigen proces. Waar ik toen ik begon met Met Zonder Ouders nog vooral in fase 1 zat, ben ik gaandeweg – ook door Met Zonder Ouders en alle gesprekken met lotgenoten– door fase 2 gegaan en bevind ik mij voor mijn gevoel nu voornamelijk in fase 3, waarbij ik aan het leren ben hoe ik de verbinding met mezelf kan herstellen. Maar zoals Hester al aangaf, en ik zelf ook ervaar, lopen de fases door elkaar heen.

Ongehoord Ongezien is zeker geen boek dat je in één ruk uitleest (het is ook een flink boek!), maar wel een boek dat je tussentijds weglegt, zodat je even kunt nadenken over wat je hebt gelezen. Het boek geeft je woorden en handvatten, die je kan gebruiken voor jouw eigen proces. Wat mij persoonlijk ook aansprak was de licht spirituele invalshoek van Hester. Hierdoor leken haar woorden mij soms nog meer te raken.

Hester heeft dit boek met grote zorgvuldigheid geschreven en met veel respect en begrip voor vorige generaties. In haar boek richt ze zich niet alleen op het negatieve (alle uitdagingen die je als KOPP of KOV kunt kennen), maar heeft ze ook aandacht voor kwaliteiten en krachten, en hoe je deze kunt inzetten. Ze heeft een schat aan ervaring en kennis en je merkt gewoon dat ze het écht begrijpt. Voor iedere KOPP/KOV – en in het bijzonder degenen die zijn opgegroeid in een gezin met (vermoedelijk) autisme – kan ik dit boek aanraden.

Een quote uit het boek die mij erg aansprak:

‘Wanneer je jouw verhaal gaat vertellen en je ervaart dat je jezelf daarin begrepen, gehoord en gezien voelt, dan kan dit ervoor zorgen dat het gestolde verhaal in jou gaandeweg weer vloeibaar wordt en gaat stromen’.

Scroll naar boven